[FF]ใจร้าย

posted on 09 Aug 2012 14:09 by naranjina in Flashfiction
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการFlashfictionที่เขียนร่วมกันกับ Kirasole ค่ะ
 
 
----------------------------------------------------
 
 
KEYWORD: ใจร้าย
 
 
"ใจร้าย... ใจร้ายที่สุด..."
 
 
 
 
 
นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของเธอก่อนที่ผมจะตัดสายโทรศัพท์ทิ้งแล้วปิดเครื่องทันทีเพื่อไม่ให้เธอโทรมากวนใจผมได้อีก
 
 
 
 
 
 
...ใจร้ายอย่างนั้นหรือ...
 
 
 
 
 
 
ก็ในเมื่อความรักที่ผมมีให้เธอมันจางหายไปตามกาลเวลา ผมก็ไม่เห็นประโยชน์อะไรที่เราจะฝืนทนอยู่ด้วยกันต่อไป ผมให้โอกาสเราสองคนไปเริ่มต้นใหม่กับใครที่พร้อมจะเติมเต็มในสิ่งที่เราขาดหาย มันก็ยังดีกว่าเหนี่ยวรั้งเธอไว้ให้อยู่ด้วยกันโดยไม่มีความรู้สึกใดๆหลงเหลือระหว่างกันไม่ใช่หรือ?
 
 
ผมวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงอย่างเบามือก่อนจะซุกตัวกลับลงไปในผ้านวมผืนนุ่ม คนที่นอนคว่ำเอาหน้าซุกหมอนอยู่ข้างๆตัวผมขยับตัวเล็กน้อย ผมโน้มตัวลงไปจุมพิตหัวไหล่ที่เปลือยเปล่าเป็นสัญญาณบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
 
 
 
...ใช่แล้ว... ต่อไปนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี...
 
 
 
ผมหลับไปนานเท่าไรไม่รู้ มาสะดุ้งตื่นอีกทีตอนได้ยินเสียงโทรศัพท์ในห้องรับแขกส่งเสียงกรีดร้องระรัวราวกับสัญญาณเตือนภัยก่อนเครื่องบินทิ้งระเบิดจะมาสมัยสงครามโลก ผมผวาลุกขึ้น เดินงัวเงียไปรับโทรศัพท์อย่างเดือดดาล พอยกหูขึ้นมาผมก็ตะคอกเสียงดังลั่น
 
 
"ก็บอกว่าจบ ก็คือจบไง!!! จะโทรมาทำไมอีก!!! เลิก..." ผมพูดยังไม่ทันจบ เสียงแหลมสูงจากอีกปลายสายหนึ่งก็แหวตวาดก้องใส่หูผมจนหูแทบแตก โทรศัพท์หวิดพลัดตกจากมือ
 
 
 
 
 
"ตาธี!!! นี่แม่เชื้อแกเองนะยะ!!! พูดจาให้มันดีๆหน่อย"
 
 
 
 
 
 
"คุณแม่เองหรือครับ? มีอะไรเหรอครับถึงโทรมาดึกป่านนี้" ผมเหลือบไปมองนาฬิกาบนชั้นเห็นมันบอกเวลาตีสามกว่าๆ
 
 
 
 
 
"เจ้าลูกบ้า!!! เปิดข่าวดูเดี๋ยวนี้เลย!!!"
 
 
 
 
 
 
ผมยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ชั่วอึดใจหนึ่งจนได้ยินแม่แหวสำทับให้ไปเปิดโทรทัศน์ดูอีกครั้งผมถึงคว้ารีโมทขึ้นมากดเปิดดูรายการข่าวที่แม่ผมบอก ภาพผู้ประกาศข่าวสาวที่ทำหน้าที่ในช่วงดึกปรากฏขึ้นมาบนจอ ตรงมุมบนด้านขวาของจอมีรูปกรอบเล็กๆของใครคนหนึ่งที่ผมเห็นหน้าไม่ค่อยชัดนัก
 
 
ทว่าเนื้อหาข่าวที่ผู้ประกาศข่าวสาวรายงานต่อมาทำให้ผมรู้สึกเหมือนพื้นใต้ฝ่าเท้าผมแยกอออกแล้วสูบตัวผมร่วงลงไปในเหวลึกที่ไร้ก้นบึ้ง
 
 
 

 
 
"เมื่อเวลาสองนาฬิกาสามสิบนาทีที่ผ่านมา ตำรวจ สน..... รับแจ้งเหตุมีหญิงสาวพลัดตกจากที่สูงที่หอพัก... ที่เกิดพบศพน.ส.... อายุ 24 ปี สภาพศพ....นอนเสียชีวิตอยุ่บริเวณด้านหน้าหอพัก สอบสวนทราบว่าก่อนเกิดเหตุผู้ตาย..."
 
 
 
 
 
ผมเข่าอ่อนยวบ ทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาวหน้าจอโทรทัศน์อย่างหมดแรง ในหัวมีแต่เสียงตัวเองกึกก้องอึงอลซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น...
 
 
 
 
 
 
...เธอ... ตายแล้ว...
 
 
 
 
 
 
 
โทรศัพท์ในมือร่วงตกลงไปกระทบพื้นกระเบื้องดังเปรื่องปร่าง ผมถึงสะดุ้งรีบเก็บมันกลับขึ้นมาแนบหูแล้วกรอกเสียงลงไป
 
 
 
 
 
"แม่ครับ... ยังอยู่มั้ยครับ? ผมเห็นข่าวแล้ว..."
 
 
 
 
 
 
เสียงของผมแผ่วหายไปเมื่อได้ยินเสียงจากอีกปลายสายดังมาอย่างชัดเจนราวกับมากระซิบอยู่ริมหู...
 
 
 
 

 
"ใจร้าย... ใจร้ายที่สุด..."
 
 
 
 
THE END
 
 
 
---------------------------------------------------------
 
NOTE
 
  1. คีย์เวิร์ดหล่อนยากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คิดไปหลายพลอต สรุปมาตายที่ของถนัด แนวหลอนๆ 555
  2. ฟิคนี้ใช้ไป 609 คำจ้ะ ฝีมือเริ่มกลับมาละ คราวก่อนยาวเฟื้อยเพราะฝีมือยังไม่เข้าที่จ้ะ 555
  3. ขอโทษที่ช้านะจ๊ะ ช่วงนี้มัวแต่ป่วย

NEXT KEYWORD: ไฟดับ

 

Comment

Comment:

Tweet

ง่ะ...หละ หลอนนนนนมาเชียว 
รู้สึกว่าแกชอบเขียนแนวนี้จริงจังนะนี่ แอบขนลุก
นึกว่าจะได้อ่านอะไรแบบกุ๊กกิ๊ก คู่รักง้องอนกันไรงี้เสียอีกคราวนี้ แต่เรื่องกระชับและก็ดึงอารมณืคนอ่านดีนะฉันชอบ
คีย์เวิร์ดต่อไปนี่...ยากนะ ยากตรงที่คนอ่านรู้แล้วว่ามันจะเกิดอะไรเอยู่ก่อนแล้วเนี่ย แบบนี้จะเขียนยังไงล่ะย๊าาาาาาาา

#1 By Kirasole on 2012-08-17 15:57