[FF]ถาดหลุม

posted on 15 Aug 2011 01:16 by naranjina in Flashfiction
เนื้อหาในเอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการFlashFiction Project ที่ร่วมกันเขียนกับ Kirasole ค่ะ
 
--------------------------------------
 
KEYWORD: ถาดหลุม
 
 
 
 
 
...ฉันเกลียดข้าวกลางวันของโรงเรียน...
 
 
 
 
...ฉันเกลียดอาหารในถาดหลุมเก่าๆ บุบบิบบู้บี้นั่น...
 
 
 
 
 
...ข้าวชั้นเลว ไม่ใช่หอมมะลิ 100% แหงๆ บางวันถ้าไปช้าก็ได้ข้าวก้นหม้อแข็งๆ เหลืองๆอีก...
 
 
 
 
 
...กับข้าวห่วยๆ แกงใส่วิญญาณหมู ไก่ เนื้อ ผัดผักก้านผักแข็งจนเคี้ยวไม่เข้า  ของทอดที่ชุ่มน้ำมันจนกินแล้วกลัวจะหัวใจวายตายตอนออกกำลังกายในคาบพละ ขนมไทยรสชาติหวานเลี่ยนที่จืดลงจนเหมือนน้ำเปล่าหลังน้ำแข็งที่ใส่ไว้ละลาย...
 
 
 
...ฉันมีเงินนะ... ที่บ้านฉันก็รวยพอจะจ่ายค่าข้าวกลางวันให้ฉันเองได้...
 
 
 
...ทำไมฉันต้องมาทนกินกับข้าวซ้ำๆซากๆจำเจจากถาดหลุมที่หน้าตาดูไม่ชวนเจริญอาหารของโรงเรียนด้วย?...
 
 
 
...ฉันอยากกินราเมง... อยากกินซูชิ... อยากกินพิซซ่า... อยากกินเค้กอร่อยๆบ้าง!!!...
 
 
 
...ฉันเกลียดอาหารถาดหลุมชะมัด!!!...
 
 
....
 
 
....
 

....
 
 
...ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งตัวยาวเก่าคร่ำคร่าเสียจนสีที่ทาเคลือบไว้กระเทาะล่อนออกมาจนเห็นลายไม้ข้างใน ตรงหน้าของฉันมีถาดหลุมสีกระดำกระด่าง บิดเบี้ยวเหมือนเพิ่งโดนใครเอาไปรับกระสุนปืนกลมา...
 
 
 
 
...ในนั้นมีข้าวเละๆ แฉะๆ เหมือนข้าวต้มที่น้ำแห้งวางแปะอยู่ตรงกลางหนึ่งก้อน ส่วนอีกช่องหนึ่งนั้นมีก้อนอะไรสีเขียวอมน้ำตาลในน้ำสีน้ำตาลขลุกขลิกวางโปะอยู่ คราบน้ำมันลอยอยู่บนน้ำสีน้ำตาลเป็นวง และเริ่มจับคราบเป็นไข...
 
 
 
 
 
...ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกอยู่บนถาดใบนั้น...
 
 
 
 
 
...ไม่มีเนื้อ... หมู... เห็ด... เป็ด... ไก่...
 
 
 
 
 
...ไม่มีขนมไทยใส่เกล็ดน้ำแข็งเย็นฉ่ำ...
 
 
 
 
...ไม่มี...
 
 
 
"เฮ้ย!! ข้าวคุกมันก็หน้าตาแบบนี้ล่ะว้า กลั้นใจกินๆมันเข้าไปเหอะ อย่าเรื่องมาก เดี๋ยวอดแ_กไม่รู้ด้วย" เสียงของใครคนหนึ่งดังเสียดแทงเข้ามาในโสตประสาทที่มึนชาของฉัน ฉันกระพริบตาถี่ๆ กลั้นหยาดน้ำร้อนผ่าวที่กำลังจะเอ่อล้นขึ้นมา
 
 
 
 
 
...ฉันคิดถึงอาหารถาดหลุมของโรงเรียนเหลือเกิน...
 
 
THE END
 
-------------------------------------------------------
 
หมายเหตุ
 
  • ชั้นอยากรู้ว่าตอนคิดคีย์เวิร์ด หล่อนกำลังทำอะไรอยู่ยะถึงคิดคำนี้ออกมาได้ เล่นเอาปวดหัวหนุบหนับ พอคิดออกเลยต้องรีบมาเขียนก่อนมู้ดมันจะอันตรธานหายไป
  • พออ่านคีย์เวิร์ดปุ๊บก็นึกถึงตัวเองตอนที่เรียนอยู่ แบบนี้เลย 555 แล้วก็นึกถึงเรื่องที่เคยอ่านในเนตที่มีคนไปติดคุกแล้วเอามาเขียนเล่าให้คนอื่นๆฟังว่าข้างในมันเป็นยังไงบ้าง เลยเอามารวมกัน
  • ก็อย่างว่าแหละ คนเรามักไม่รู้ซึ้งถึงคุณค่าของสิ่งที่ตัวเองมีอยู่
  • ฟิคนี้ใช้ไป 392 คำ สั้นมากกกกกกก
  • ดีใจจริงๆที่กลับมาเขียนอีก ชั้นชอบเขียนแฟลชฟิคกะหล่อนนะ
  • ถึงตาชั้นแก้แค้นบ้างละหล่อนนนนน
  • 555 ล้อเล่น
 
 
NEXT KEYWORD: ตุ๊กตาหมีสีดำ
 

edit @ 4 Jul 2012 01:23:36 by naranjina

Comment

Comment:

Tweet

เมื่อก่อนก็ไม่ชอบกับข้าวถาดหลุม (ตอนเด็กเป็นพวกเลือกกินค่ะ ฮะๆ)
พอโตมา และได้กลับมากินกับข้าวถาดหลุมก็รู้สึกถึงความเอนกประสงค์มันจริงๆ ไม่ต้องล้างจานหลายใบ confused smile

#3 By kororo on 2011-08-20 09:58

ไวมากค่ะคุณเพื่อน.... (ทีแรกแอบหวังว่าคงจะยื้อเวลาได้สัก 2 - 3 เดือน แหม่ๆ)

แต่ได้ฟีลตามที่คาดเดาเลย ตอนที่คิด keyword คำนี้นึกถึงโรงเรียนมากๆ แต่ก็หักมุมจบจนได้สินะ

ทีแรกแอบตกใจไม่นึกว่าจะมีความแค้นอะไรกับเมนูที่รร.ขนาดนี้ เท่าที่จำได้ยังคงมีเมนูโปรด อย่างม่าม่าผัดไรงี้ป่ะ 555+



...ตุ๊กตาหิมะะะะะะะะ รอวันที่หิมะตกเมืองไทยแล้วค่อยเขียนนะ //โดนตบ question

#2 By Kirasole on 2011-08-16 01:12

ดีใจที่ได้เห็น entry ใหม่ที่ blog นี้ค่ะ (แม้ว่าเค้าจะไม่ได้ตั้งใจจะพูดกับใครอื่นก็ตาม ฮา)

#1 By K9 on 2011-08-15 22:47