เวลาคุณมองแม่ คุณเห็นอะไร?

 

หญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง... หญิงชราคนหนึ่ง...

 

ผู้หญิงขี้บ่นที่บ่นคุณได้ตั้งแต่เช้าจรดค่ำโดยไม่ซ้ำกันสักเรื่อง?

 

ผู้หญิงหัวโบราณคนหนึ่งที่ไม่เคยเข้าใจเอาเสียเลยว่าโลกนี้มันหมุนไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว?

 

ผู้หญิงที่ยืนยันไม่ให้คุณยอมให้แฟนจับมือเพราะเชื่อว่าถ้าจับมือแล้วเขาจะลามไปจับส่วนอื่นในอนาคตด้วย?

 

ผู้หญิงที่ตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันมาทำกับข้าวให้คุณกินก่อนไปโรงเรียน?

 

ผู้หญิงที่ชงกาแฟโอวัลตินมาให้คุณกลางดึกตอนคุณกำลังคร่ำเคร่งอ่านหนังสือสอบ?

 

หรือผู้หญิงที่เอาแต่ทำงานจนไม่มีเวลาแม้แต่จะมาทำกับข้าวให้คุณกิน?

 

หรือที่ผู้หญิงที่ไม่ว่าคุณจะทำอะไรดีเลิศประเสริฐศรีแค่ไหนก็ไม่เคย "ดีพอ" สำหรับเธอ

 

หรือผู้หญิงที่ให้อภัยและรักคุณเสมอไม่ว่าคุณจะเคยหยาบคายใส่แค่ไหน และไม่ว่าคุณจะไปทำเรื่องเลวระยำบัดซบที่ไหนมาก็ตาม

 

เวลาคุณมองแม่คุณเคยคิดบ้างมั้ยว่าครั้งหนึ่ง...

 

ผู้หญิงคนนี้ก็เคยเป็นเด็กเล็กๆมาก่อน เคยหกล้มหัวเข่าถลอกแล้วร้องไห้จ้า เคยทะเลาะกับพี่น้องแย่งของเล่นกัน

 

เคยเป็นเด็กสาว เคยแอบรัก เคยอกหัก เคยหลงรักคนผิด...

 

เป็นผู้หญิงที่มีความหวัง และความฝันของตนเองเช่นกัน...

 

สำหรับฉัน เวลาฉันมองแม่ ฉันเห็นคนสามคน

 

คนแรกคือ ตัวตนของแม่... อดีตลูกคุณหนูที่มีคนคอยดูแลตลอด ทำอะไรไม่ค่อยเป็น กับข้าวกับปลา เย็บผ้า ดูแลบ้านก็ทำได้แบบพื้นๆ ขับรถก็ไม่เป็น เป็นเลิศด้านภาษาไทย แต่ไพล่ไปจบคณะวิทย์ฯ งานช่างไม่เอาไหน กลัวสัตว์ทุกประเภท ตลกหน้าตาย อารมณ์ขันเต็มเปี่ยม แต่ก็เกรี้ยวกราดเป็นไฟไหม้ป่าเวลาโมโห และประสาทกินทุกครั้งเวลาจะเดินทางไปไหน ทำงานทุ่มเทจริงจัง และรังเกียจการเลียแข้งเลียขาเจ้านายจนทำให้หน้าที่การงานไม่ก้าวหน้า

 

คนที่สองคือ ภรรยาของชายคนหนึ่ง... ผู้หญิงที่จำต้องสลัดคราบคุณหนูทิ้ง แบกรับสามีที่ป่วย ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ และลูกวัยกำลังเรียนอีกสองคนไว้บนบ่าทั้งสองข้าง ผู้หญิงที่ต้องรบกับศึกที่ทำงาน และศึกในบ้าน ผู้หญิงที่ปฏิเสธที่จะทิ้งสามีไว้ให้นอนอยู่อย่างเดียวดายที่โรงพยาบาล และเลือกที่จะพาเขากลับบ้านทั้งๆที่รู้ดีว่าเป็นทางเลือกที่ลำบากกว่ามากมายนักเพียงเพราะ "คิดแทน" ตัวเขาแล้วว่าเขาต้องอยากกลับบ้านมากกว่าอยู่ที่โรงพยาบาลแน่นอน ผู้หญิงที่ตื่นมาเช็ด"ผลิตผล" ของสามีทุกเช้าโดยไม่ได้รังเกียจรังงอน และอุ้มสามีลงนั่งรถเข็นไปเดินเล่นทุกเย็น

 

คนที่สามคือ แม่ของลูกสาวสองคน... แม่ที่โดนลูกๆปั่นหัวและแกล้งมาตลอดเกือบสามสิบปี แม่ที่ยอมให้ลูกเลือกแผนการเรียนและคณะที่ลูกชอบโดยไม่เคยบอกว่าจริงๆแล้วอยากให้ลูกเป็นหมอ และลงเอยด้วยการได้ลูกเป็นสาวอักษรฯหนึ่งและสถาปัตย์อีกหนึ่ง แม่ที่ร้องไห้เพราะไม่สามารถขับรถไปส่งลูกไปโรงเรียนได้เนื่องจากต้องดูแลพ่อ แม่ที่ทำใจยอมรับเวลาลูกสาวเฉไฉออกนอกเส้นทาง มาตรฐาน "เด็กดี" ของแม่ไปบ้าง และแม่ที่ยืนอยู่เคียงข้างลูกเสมอในยามที่ลูกประสบวิกฤตชีวิต แม่ที่บอกว่าลูก "คือของขวัญจากพระเจ้า เรามีหน้าที่เพียงดูแลเขา แต่ไม่ใช่เจ้าของเขา"

ในฐานะแม่ แม่ทำให้ฉันเห็นว่า "ครอบครัว" นั้น จะต้องยืนหยัดเพื่อกันและกัน แม้ว่าใครคนหนึ่งจะล้มลง คนที่เหลือก็จะต้องโอบอุ้มประคับประคองกันไป แม้ว่าจะทุลักทุเล แม้ว่าจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า แต่ต้องไม่มีใครถูกทิ้งอยู่ข้างหลัง เพราะเราเป็น"ครอบครัว"เดียวกัน

แม่ทำให้ฉันเห็นว่าเป็นแม่ที่ดีนั้นจะต้องใช้ความรัก ความอดทน และความใจเย็นมากมายเพียงใด (และทำให้ฉันไม่คิดจะอยากมีลูก เพราะกลัวว่าตัวเองจะใจเย็นไม่ได้อย่างแม่ แล้วฟาดก้นลูกเข้าสักวัน)

 

ในฐานะเพื่อน แม่ยอมทนฟังเพลงเกาหลี และเพลงการ์ตูนญี่ปุ่นกับฉัน แม่ยอมทนดูการ์ตูนช่องเก้าวันเสาร์ อาทิตย์ ยอมให้ฉันมอมเมาด้วยซีรี่ย์เกาหลีนับเรื่องไม่ถ้วน ดูไป บ่นไป ด่าไป แต่ก็ติดงอมแงมและดูไปจนจบในท้ายที่สุด แม่เป็นคนเดียวในโลกนี้ที่ฉันสามารถคุยเรื่องฝันเฟื่องแบบไร้สาระได้โดยไม่เคยรู้สึกอาย บางทีแม่ด้วยซ้ำที่เป็นคนเริ่ม...

 

"ถ้าเครื่องบินที่บินลาเดนโดยสารมามาตกหน้าบ้านเรา เราจะทำยังไงกันดี?"

 

เรื่องสมมติที่เราผลัดกันแต่ง บางทีก็จบแบบโศกนาฏกรรม บางทีก็จบแบบคอเมดี้ พูดกันไป หัวเราะกันไป

 

จะมีสักกี่คนในโลกที่ฉันจะคุยเรื่องบ้าบอพวกนี้ด้วยได้?

 

เวลาที่ฉันมองแม่ ฉันเห็น...

 

...ผู้หญิงทำงานคนหนึ่ง... ที่ภาคภูมิใจกับงานที่ตัวเองทำ...

 

...ภรรยาคนหนึ่ง... ที่ยืนหยัดอยู่เคียงข้างและดูแลสามีทั้งในยามสุขและยามทุกข์...

 

...แม่คนหนึ่ง... ที่เลี้ยงดูและให้ความรักลูกๆทั้งสองจนอิ่มเต็มเสมอ...

 

และเพื่อนคนหนึ่ง... ที่คุยกันได้ทุกเรื่อง ยืนเคียงบ่า เคียงไหล่ แบกรับและฝ่าฟันปัญหาต่างๆที่ดาหน้ากันเข้ามา...

 

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องใส่หมวกสามสี่ใบ แบกรับหลายหน้าที่ หลายบทบาท แบ่งสรรปันส่วนตัวตนทั้งสามภาคให้ลงตัว ดูแลคนรอบข้างให้อยู่ดีมีสุข ภาระหนักหนาสาหัสที่คนคนเดียวต้องแบกรับ...

 

...แต่คนเป็นแม่... ทำได้เสมอ... 

 

แล้วคุณล่ะ? เวลามองแม่... คุณเห็นอะไร?

 

THE END 

 

edit @ 12 Aug 2010 14:22:35 by naranjina

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#2 By Innocent on 2011-06-22 14:44

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By n'o-kanok on 2010-11-12 06:12